Afpersers en killers grijpen de macht in de Donbas

Ik vind steeds meer aanwijzingen dat Poetins motief om in 2014 tot een gewapende inval in Oekraïne over te gaan NIET de ‘Majdan coup’ (zoals hij het noemt) was. Poetin profiteerde slechts van de chaos die deze revolutie teweeg had gebracht. Hij zag zijn kans schoon. Inderdaad zou de verovering van de Krim door de ‘groene mannetjes’ heel wat moeilijker zijn gefikst als de Oekraïense staat in 2014 de weerbaarheid zou hebben gehad die het voordien had, laat staan die van nu.

De Majdan Revolutie is, evenals de ‘discriminatie’ of zelfs ‘genocide’ van de Russischsprekende Oekraïners, een voorwendsel geweest. Het begin van het begin van de huidige oorlog ligt al bij de Oranje revolutie van 2004.

ORANJE REVOLUTIE EN KLEUREN REVOLUTIES

De clou van de Oranje revolutie was dat oppositionele groepen er in Kiyv door straatprotesten in geslaagd waren om de frauduleus gekozen president ten val te brengen. De verenigde oppositie was erin geslaagd aan te tonen dat Janoekowitsj door manipulaties gekozen was en wilde nieuwe verkiezingen afdwingen met als doel dat de pro-Westerse liberaal Sjoesjtsjenko president werd. Dit was het schrikbeeld voor de autoritaire liefhebber van vervalste verkiezingen, Vladimir Poetin, die weinig liefde voelde voor bemoeiallen die drammen over eerlijke verkiezingen. Te meer omdat hij met zijn estafette-partner Dmitri Medvjedev had afgesproken dat hij zelf in 2011 weer aan de beurt zou komen om als president gekozen te worden.

Toen in dit jaar bij de verkiezingen voor het Russisch presidentschap opnieuw veel onrechtmatigheden werden ontdekt brak de pleuris uit. Het was al begonnen bij de selectie van degenen die als kandidaat werden toegelaten. Niet bijvoorbeeld ene Alexej Navalny, tegen wie een valse aanklacht was ingediend, gevolgd door een veroordeling die hem buitenspel zette. Er waren duizenden gevallen van bedrog bij de stembussen ontdekt.

MASSAPROTEST IN MOSKOU

Op zaterdag 24 december 2011 kwamen er ongeveer honderdduizend protesteerders op de been. Aan het eind van het Academicus Zacharov Plein werden zij vanaf een podium toegesproken door een briesende Navalny, door de mensen van Jabloko, door Nemtzov en zelfs door Poetins voormalige minister van financiën Koedrin. Straten vol mensen die ‘Rusland zonder Poetin’ en ‘weg met het verkiezingsbedrog’ scandeerden, een voorbeeld dat in bijna alle grote Russische steden werd nagevolgd. Ik herinner me dat ik juichend voor de tv zat en Zjenja hoopvol aanstootte, waarop zij gelaten antwoordde dat het uiteindelijk toch niet zou helpen.

Een paar maanden later zagen we hem eenzaam door verlaten straten naar het Kremlin rijden om daar voor een scherp geselecteerd publiek zijn overwinningsrede te galmen.

Kort daarvoor had hij al bij zijn jaarlijkse ‘Vraag & Antwoord’ séance uitgesproken dat hij de massale protesten tegen de verkiezingsfraude als een gevolg van de Oranje revolutie in Oekraïne beschouwde. Sindsdien sprak hij over het kwaad van de ‘kleurenrevoluties’, waarvan hij het hart in Kiev plaatste. ‘Wat de ‘kleurenrevoluties’ betreft, het is voor mij zo klaar als een klontje. Die zijn een beproefd patroon voor het destabiliseren van de samenleving. Ik denk niet dat die uit zichzelf ontstonden’ (Kyiv Post 11 december 2011). Hij zag de demonstraties in Moskou als opgehitst door Oekraïense liberalen. Hij liet dit in de Poetin pers ook steeds benadrukken en ze hadden er al een paar gevangen, volgens hem.

DE BRON VAN HET KWAAD

Toen de dictator de demonstranten met boetes en gevangenisstraffen van de straat geveegd had moest de Bron van het Kwaad aan de beurt komen. Want Poetin beschouwde Oekraïne als het grootste gevaar voor de rust onder zijn onderdanen en dat is, na zijn imperiale ambities, zijn eigenlijke motief geweest voor de inval in het zuidelijke buurland. Zodra de kans zich aandiende.

PYRAMIDE POESJILIN

De man die nu Poetins vertrouwen heeft in de geannexeerde, voormalige Donjetzk Volksrepubliek heet Denis Poesjilin, het regionale hoofd.

In de jaren dat Moskou trilde van de demonstraties tegen zijn baas was Poesjilin actief in de oplichterij onder de naam ‘Global MMM’. Het was een variant op wereldschaal, een ‘Ponzi schema’ verwant aan het Piramidespel. Deze wonderschone business komt erop neer dat de Ponzi artiest mensen voorspiegelt dat zij het geluk hebben in een veelbelovende economische activiteit kunnen investeren. Dat zal hen rijke winsten opleveren, want de zaak loopt geweldig, aldus de glanzende brochures. En inderdaad ontvangen de nieuwe aandeelhouders al kort daarna leuke percentages.

Maar wat zij niet weten is dat dit geld niet afkomstig is van de zich in een luchtspiegeling bevindende- onderneming, maar van nieuwe investeerders die de Ponzi artiest onvermoeibaar blijft aanlokken. Zolang er nieuwe golven van naïeve investeerders worden aangetrokken loopt het Ponzi schema geweldig, maar zodra nieuwe investeerders uitblijven stokt het. Inmiddels zijn er dan al veel hongerige investeerders die op winstuitkeringen wachten en argwanend beginnen te worden.

Denis Poesjilin was zo’n ‘Ponzi artiest’ en merkwaardigerwijs was het spel behoorlijk populair, eerst in Rusland en later in veel arme landen. Rond zo’n bellenblaas onderneming groepeerden zich mannen die soms gewapend hun winsten opeisten. Vreemd genoeg was Poesjilin zelfs lid van een politiek partijtje, onder leiding van de grote Ponzi artiest Sergej Mavrodi, dat uit zo’n Ponzi clan ontstaan was. Poesjilin was een sleutelfiguur in het piramidespel, dat zolang het goed ging de mensen aantrok. Overigens is dit Pyramidespel een treffende metafoor voor de hele Poetinpolitiek, dat ook niets meer is dan het aanlokken van steeds nieuwe investeerders in een hallucinatie.

VAN ‘PONZI ARTIEST’ TOT DONBAS KONING

Poesjilin deed in 2012 aan plaatselijke verkiezingen mee maar kwam niet verder dan 0,08 procent van de stemmen in een district in de regio Kiyv.

Het was een opmerkelijke start van zijn politieke carrière, die toch naar iets anders deed verlangen. En zo wierp hij zich in april 2014 in Donjetzk op als ‘separatist’. Het was in de eerste maand van de Majdan revolutie en de Krim was zojuist in de ban van Poetins groene mannetjes geraakt. Daar zag onze Denis meer brood in en zo begon hij nu luidkeels te pleiten voor een ‘referendum’ in de Donbas, waardoor Donjetzk zich zou moeten afsplitsen van Oekraïne. Rusland was de toekomst, schreeuwde hij.

En plotseling voelde hij de wind in de rug. Welke wind? Van wie anders dan van Poetin en diens Oekraïne specialist Soerkov. Nu is natuurlijk de vraag wie er op het idee was gekomen dat Poesjilin van de Ponzi-oplichterij naar de Poetin-oplichterij zou moeten overstappen. Vreemd is het wel dat iemand die eerst een politieke rol in de provincie rond Kiyv wil spelen, ineens zo’n opgewonden Donbas separatist wordt. Officieel was hij zonder werk in die tijd, maar wie betaalde hem dan? Driemaal raden.

LEIDER

Hoe dan ook ging het Poesjilin sinds zijn ommezwaai goed. In 2017 volgde hij de vermoorde Zacharchenko op als voorzitter van de Volksraad van het Donjetzk republiekje. Poetin annexeeerde het gebied met het door Poesjilin al lang verbeide referendum, dat hij met een score van jawel 99% won, en hield Poesjilin aan als de plaatselijke leider. Je kunt hem dan ook op de foto zien waarop Poetin in Moskou met de vier leiders van de geannexeerde regio’s feestviert vanwege hun verbroedering ‘voor eeuwig’ met Rusland, op 30 september 2022.

Poesjilin is verantwoordelijk voor vele moorden, martelingen en verkrachtingen door zijn soldaten en politiemensen. Zoals voor het doden van 75 Oekraïense krijgsgevangenen uit Mariopol, van het Azov bataljon. In een loods die door raketten vernietigd werd.

De carrière van Denis Poesjilin is typisch voor de figuren waarvan Poetin zich bediend heeft om stukken van Oekraïne in handen te krijgen. Misdadigers, zoals ‘kobold’ Aksyonov op de Krim, die van schamele afperser plotseling hoofd van dit prachtige schiereiland werd. In mijn vorige stuk heb ik al gewezen op ‘Demon’ Dremov, ook een misdadiger die prompt burgemeester van de grote stad Stachanov werd, toen hij zich voor het separatisme was gaan inzetten.

Poesjilin is ook gezien met nazi-insignes, het Totenkopf embleem, dat in gebruik was bij de Derde Panzer Divisie van de SS en de twee in elkaar gestrengelde driehoeken, de valknoet. Over de esoterische betekenis van dit laatste teken zullen we het een andere keer hebben.

PIEPELENDE JODENHATER PLOTNITSKY

Poesjilin is lang niet de enige van de nieuwe leiders in de Donbas die nazisympathieën tonen. Over de leiders van het Wagner leger heb ik het nu even niet, maar wel over Plotnitsky, langdurig leider van de ‘Volksrepubliek Loehansk’.

Igor Plotnitsky was een Sovjet-militair. Wiens misdadigheid aan het licht kwam toen hij aan de macht kwam in de Loehansk Volksrepubliek. Hij won in 2014 de verkiezing tot staatshoofd van de Loehansk Volksrepubliek met 63% van de stemmen, maar gek genoeg heeft de man later, toen het voor hem allemaal voorbij was, bekend dat hij was ‘aangewezen;’. Het doet vermoeden dat ook deze verkiezingen een farce waren geweest. Aangewezen, door wie? Weer driemaal raden.

ANTISEMITISME

In juni 2015 vertelde hij aan een Russische universiteit dat de Majdan revolutie het werk was geweest van een ‘cabal van Joden’ en dat de naam Euromajdan in werkelijkheid ‘Jevrejmajdan’ luidde: Joden Majdan. Hij ‘onthulde’ ook dat de Oekraïense president Porosjenko in werkelijkheid ‘Waltzman’ heette, een Joodse naam. Joodse leiders waren natuurlijk woedend op hem en de Anti-Defamation League veroordeelde zijn opmerkingen als antisemitisch. In 2017 werd hij afgezet op beschuldiging van fraude en hij verdween -ver buiten het bereik van de machtige Volksrepubliek- een jaar in de gevangenis van Petersburg.

Hij had Porosjenko, de Oekraïense president, ook eens uitgedaagd voor een duel, met als inzet dat de winnaar het kamp van de tegenpartij zijn politieke eisen zou mogen opleggen. Een merkwaardig gevoel voor democratie. Plotnitsky betekent Timmermans, maar die naam is dan ook het enige wat hij gemeen heeft met Frans Timmermans.

Plotnitsky was een antisemitische misdadiger die de marionet was van de misdadigers in het Kremlin maar te openlijk was geweest om te kunnen handhaven. En vooral ook niet handig genoeg.

MISSELIJK

Ik word eigenlijk een beetje misselijk als ik schrijven wil over het geteisem dat in die lente en zomer van 2014 de macht in de Donbas hebben gegrepen. Liever gezegd: zich door Poetin erin hebben laten luizen. Nog misselijker als ik eraan terugdenk dat mijn toen aangetrouwde kinderen enthousiast het zwart-oranje Sint Jorislintje in hun auto showden, als solidariteitsvertoon met de afpersers, moordenaars en antisemieten. Maar het is belangrijk om te weten hoe de oorlog die nu aan ons opgedrongen wordt ooit begonnen is. Als een marionettenspel van een grote boef met kleine ettertjes.

Jevgeni Prigozjin, van Wagner, heeft nu openlijk verklapt dat er niet zoveel nazi’s zijn in Oekraïne en, sterker nog, dat de NAVO geen oorlog voert tegen Rusland. Kan Poetin deze brutaliteit over zijn kant laten gaan en welke invloed zullen Prigozjins uitspraken hebben op de publieke opinie in Rusland?

Wanneer komt nu eindelijk het lente offensief van Oekraïne om die types weg te jagen?

Wordt vervolgd!

FOTO: De vertoning van ‘eeuwige landgenoten’ in Moskou, op 30 september vorig jaar. De inlijving van Donjetzk, Loehansk, Zaporizja en Cherson. Links Saldo, hoofd van Cherson, de man die van zijn burgemeesterschap van Cherson een puinhoop gemaakt heeft en tweede van rechts Piramide Poesjilin van Donjetzk. De man in het midden zie ik liever helemaal niet. De overigen zijn Ballitsky (Zaporisja) en Pasjetsjnik (Loehansk).