In Duitsland met Poetins AFD

Het is een thuiskomen, hier in het jeneverbesrijke Wacholder, en terwijl Goedroen in de tuin werkt loop ik dagelijks lustig mijn paadjes rond de Wacholderberg. Herinneringen uit mijn eerste tijd met een nieuwe liefde komen op, we spraken toen nog veel over het nazisme en de Tweede Wereldoorlog. Ik wou haast schrijven ‘vorige wereldoorlog’ want kort na mijn heerlijke kennismaking met Goedroen werd de herinnering aan Hitlers oorlog verdrongen door Poetins oorlog. Dat was het moment dat ik aan deze dagboekserie begonnen ben, tegelijk met de invasie in Oekraïne.

Maar nu ik weer hier ben gekomen schrik ik van de terugkomst van het Duitse spook uit mijn vroege jeugd.

De AFD jubelt over haar opmars. In de peilingen staat ze op 20%, in de deelstaat Thüringen, waar ze ronduit nazistisch is, zelfs op 30% en ze is op weg de grootste partij van het land te worden. Ik houd mijn hart vast, zo sterk was die partij van brallers en antisemieten voor de invasie in Oekraïne niet. Het lijkt wel alsof Poetins nationalistische geweld in dit land niet alleen afschuw, maar ook enthousiasme heeft opgewekt.

‘VOLK, FAMILIE, VREDE’

‘Wij zijn het volk, of men ons nu aanvalt of niet, dat sterkt ons alleen maar!’ brult Maximiliaan Krah, de lijsttrekker van de AFD door de microfoon. ‘Wij staan voor ons volk en voor onze grootvaders!’

Wie zijn die grootvaders? Precies, de mannen van de SS en de Wehrmacht die Hitlers rijk groot maakten, de grootvaders voor wie mensenrechten niet bestonden. Goedroen en ik zien Krah, een blonde advocaat uit Sachsen, in een zwart-wit opgenomen gesprek in het hol van het ‘völkische’ fascisme, bij Götz Kubischek en zijn vrouw, het echtpaar dat vanuit een boerderij een rechts-extreme uitgeverij leidt, ‘Antheios’ genaamd. De denktank van de partij. Voor Krah, zelf Europarlementariër, is de EU ‘een mislukt project, dat niet meer repareerbaar is’. Hij wil terug naar het oude Duitsland, soeverein en zonder migranten. Om andersdenkenden niet af te schrikken zegt hij de Europese binnenmarkt wel te willen laten voortbestaan, in het vage latend hoe dat zonder EU mogelijk is. Hij zet zich fel af tegen ‘die Schweine’ in de regering in Berlijn. Die willen ‘de grote uitruil’ (Grosser Austausch) van het eigen ‘weggestuurde’ volk tegen de massa-immigratie van geteisem (‘Gepöbel’) uit verdachte landen, die willen ook het gendergedoe en… oorlog. Wat de AFD wil is daarentegen ‘Volk, Familie, Vrede’.

Hoezo wil de Duitse regering oorlog?

Volgens de AFD-leider omdat Olav Scholz en zijn effectieve minister van defensie Boris Pistorius nu doen wat zij al eerder hadden moeten doen: wapens leveren aan Oekraïne. Van de ‘Zeitenwende’ waar Scholz over sprak bij het aantreden van zijn regering is weliswaar nog niet heel veel terecht gekomen, nog altijd is het aandeel van defensie niet de aangekondigde 2% van de begroting maar slechts 1,7%. Maar toch, Duitsland spant zich inderdaad veel meer in om Oekraïne te helpen zich te verdedigen dan in mijn laatste verblijf in Wacholder. En dat nu maakt deze regering volgens de leuzen van de AFD tot een regering die oorlog wil. Wat de AFD nog niet openlijk zegt, is dat zij vindt dat de regering oorlog tegen het eigen volk voert.

Maar toch kun je die conclusie uit de snerpende aanvallen op de regering makkelijk trekken. ‘Die Schweine (alweer dus de regering - RvD) sind Marionette der Siegermächten’ mailde Alice Weidel , de topkandidate van de partij voor het kanselierschap, al tien jaar terug. Het is haar overtuiging en het is een overtuiging die een vast onderdeel is van de neonazi’s sinds 1945. Met ‘de Siegermächten’ worden de overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog bedoeld: Amerika, Groot-Brittanië, Frankrijk en Rusland.

Het merkwaardige is nu dat volgens de nieuwe ideologie van de AFD Rusland niet meer in dit rijtje hoort. In het Westen (dat heet in AFD-taal nu ‘de Regenbogen Koalition’) heerst het verraad aan de familie en de ‘dwang’ om homo te zijn; Rusland daarentegen komt trots op voor de familie, voor man en vrouw en doet wat het kan tegen homo’s. Je ziet in de Nederlandse evenknie van de AFD, het partijtje van Thierry de Waanzinnige, hetzelfde trouwens. Ook hij vraagt zich af wanneer heteroseksualiteit verboden zal worden en tegelijk kiest hij partij voor Poetin. De koers van de AFD en aanverwante partijen in Europa is het succes van Poetins antihomoseksuele en anti-Amerikaanse propaganda.

RADIKAAL EN TOCH GROEIEND

Uit het raam zien we de appelboomgaard en de bossige heuvels, maar op het scherm volgen Goedroen ik het duistere gesprek tussen Krah en zijn Völkische vrienden. Krah wijst erop dat lang scheen te gelden dat de ‘neue Rechten’ in Europa steeds meer water in de wijn moesten doen om nieuwe, grotere successen te behalen. Dat klopt ook wel, zo ging het met de partij van de familie Le Pen in Frankrijk en als zij geen water bij de wijn deden, zoals de FVD in Nederland, kwam er neergang. Maar Krah beweert nu voldaan dat de AFD in Duitsland deze stelling weerlegt.

Ook dat is juist, want zijn partij is inderdaad alleen maar radicaler geworden. In de strijd tussen de ’burgerlijk conservatieven’ van Meuthen en de ‘Völkischen’ van Björn Höcke heeft de laatste het duidelijk gewonnen. Meuthen gaf zich gewonnen en Völkische Tino Chrupalla nam zijn plaats in, samen met Alice Weidel. Zij is een lesbische vrouw die zich liberaal noemt, maar tegen de gelijkberechtiging van het homohuwelijk stemde en bij haar scheldkanonnades tegen migranten alles behalve liberaal klinkt.

Hoe komt het dat juist in Duitsland een partij die volgens de dienst die de grondwet bewaakt (de Bundes NachrichtenDienst) met haar luide brullen zoveel aanhang vindt onder de kiezers?

Krah, de trekker van de AFD bij de komende Europese verkiezingen legt het uit. Welke fout hebben wij AFD’ers met succes vermeden? De fout die onze voorgangers, de ‘Republikaner’ in de jaren negentig gemaakt hebben. Die hebben er een punt van gemaakt dat het nationaalsocialisme van Hitler gerehabiliteerd moet worden. Dat doen wij niet!

Daarin heeft Krah gelijk, de AFD roept niet dat de nazi’s eigenlijk goed waren, de AFD legt er juist de nadruk op dat zij geen nazi’s zijn. De AFD is volgens haar propaganda alleen maar voor de bescherming van het Duitse volk, zij toont zich in onschuldig (liberaal) blauw en niet met hakenkruisen of dergelijke. De partijleden lopen ook niet te koop met nazi geheimtaal (88=HH=Heil Hitler), spreekt hoogstens over ‘globalistische Elites’ of ‘Soros’ als het Joden bedoelt. Het hult zich wel in komplottheorieën zoals ‘de grote uitruil’ (‘Grosser Austausch’), of anti-Amerika tegen Bill Gates, maar spreekt NIET van een Derde Rijk, waar bijvoorbeeld hun geestverwanten van het succesloze partijtje ‘Der Dritte Weg’ wel op hinten.

VERWARRING

Maar er is nog iets waardoor de AFD profiteert van het wegebben van nazisme als schrikbeeld.

We weten dat Poetin eindeloos herhaalt dat Oekraïne een naziland is, dat hij wil bevrijden en ook dat het Westen vanwege haar wapenleveranties aan Oekraïne door nazi’s is bezeten is en wel in het bijzonder Duitsland. Wat ‘nazisme’ eigenlijk inhoudt, dat wordt ondertussen in Rusland zorgvuldig verzwegen. In de propagandistische talkshows van Solowjov of Simonjan is het een leeg scheldwoord waarmee de vijanden van Rusland worden aangeduid.

In die Russische talkshows zijn ook AFD-afgevaardigden in de Bondsdag geïnterviewd, die de Russische karikaturen van het Westen bevestigen.

Eugen Schmidt is zo’n AFD-politicus. Hij is een Rusland Duitser uit Kazakstan, die sinds de jaren negentig in de buurt van Keulen woont. Hij spant zich dagelijks in om uit te leggen dat Duitsland een ‘Unrechtstaat’ is en dat de NAVO Rusland wilde aanvallen zodat het wel in actie tegen Oekraïne móest komen. ’Er is geen democratie in Duitsland’ jammert hij in Poetins propagandakrant Komsomolkaja Pravda. ‘Men wordt een eenheidsmening opgedrongen door de regerende elite’. Wie in Duitsland anders denkt wordt volgens hem gestraft of krijgt te maken met een ’lichamelijke overval’. Samen met zijn collega-parlementariër Olga Petersen is hij ook opgetreden in Solowjovs toonaangevende show ‘Zestig minuten’ om daar driftig te bevestigen dat Duitsland een naziland geworden is, met één grote uitzondering: de AFD.

NAZI OMKERING

Natuurlijk zijn er gelukkig veel Duitsers die over zulke optredens verontwaardigd zijn en het als verraad beschouwen. Maar er zijn er ook die erdoor in de war worden gebracht. Wie zijn eigenlijk die nazi’s, heeft Poetin misschien gelijk, vragen zij zich af. Die verwarring wordt ook nog versterkt als Gerhard Schröder, voormalig bondskanselier, samen met Crupoalla, leider van de AFD, op 8 mei een bezoek brengt aan de Russische ambassadeur in Berlijn en hem feliciteert met de Russische overwinning op de nazi’s. Dat er in 1945 sprake was van een overwinning op de nazi’s klopt, alhoewel je ook Stalin met goede redenen als een nazi kunt beschouwen. Maar in 2023, terwijl Rusland zelf een nazi-achtige regering heeft die een oorlog voert tegen mensen die geenszins nazi’s zijn, leiden zulke achterhaalde felicitaties alleen tot grote verwarring over wie of wat nu eigenlijk ‘nazi’ is.

Is het eigenlijk niet zo, dat niet deze partij maar juist de ‘antifa’s’ de ‘nazi’s’ zijn? Zo zou een door Poetin beïnvloede AFD-stemmer zich nu kunnen rechtvaardigen. Reken maar dat veel fans van de AFD nu zo denken. Poetins invloed geeft de werkelijke nazi’s in Duitsland stevige wind in de rug.

De verwarring kronkelt en de echte nazi’s lachen naar Poetin, terwijl ik een nieuw rondje om Goedroens berg loop.

Hoe knippen we de verbinding tussen Poetin en extreemrechts in Europa door?

Wordt vervolgd!

FOTO: Roel loopt nu dagelijks op de Wacholderberg langs de Jeneverbessen. ('Wacholder' betekent jeneverbes).