Kassandra wanhoopt niet langer

De waarschijnlijk Oekraïense luchtaanvallen op vliegtuigbases diep in Rusland zijn een nieuw verschijnsel. Ze maken duidelijk dat Oekraïne het militaire initiatief inderdaad heeft overgenomen, zoals Kyiv al maanden geleden had aangekondigd.

Ik denk niet dat Biden met deze Oekraïense luchtaanvallen echt gelukkig is, omdat hij aanvallen op Russisch grondgebied afwijst.

Maar ik wel. Mag het slachtoffer niet van zich afbijten door wapens die op het punt staan hem te treffen preventief uit te schakelen?

Mij lijkt het het natuurlijk menselijk recht van het slachtoffer om zich te redden door zich te verweren voordat de bom valt.

Een Russische vriendin van mij heeft haar familie bezocht in Nizjni Novgorod, de stad van mijn ex-vrouw Zjenja. NN is een stad die zo groot is als Rotterdam, Den Haag en Amsterdam bij elkaar. Ik begrijp uit haar relaas dat er niet gesproken wordt over de oorlog. Mensen denken het liever weg, alleen jammer dat McDonalds er niet meer is, maar dat is gelukkig vervangen door een Russische firma. Mijn Facebookvriend Yuri (pseudoniem) uit dezelfde stad antwoordt niet meer. Tot voor een paar maanden hadden wij goed contact over zijn dappere protesten. Je kunt wel raden wat er in het verdoofde land met hem gebeurd is.

Slecht nieuws. De Russische staatsmachine draait aan het binnenlandse front gesmeerder dan op het slagveld in het belaagde buitenland.

OUDE SITE

Ik heb mijn oude website herontdekt, die gelukkig nog in de lucht is: Roelvanduijn.nl. En ik zie dat ik al minstens tien jaar waarschuw tegen de ongebreidelde agressiviteit van Poetin. Ik heb trouwens besloten hem niet meer ‘de Slang’ te noemen, omdat een dierenvriend terecht klaagde dat dit een belediging is voor dit unieke dier en omdat P. een onvergelijkelijk gevaarlijk sujet is. De ergste naam die ik deze man kan geven is die van hemzelf, de naam die inmiddels synoniem is voor genocide, bevriezingsmoord en deportatie.

Maar over mijn oude website: hij vermeldt mijn artikelen en boeken vanaf 2012. Zo ontdek ik nu dat ik al minstens tien jaar regelmatig de ware bedoelingen blootleg van de man die niet met een slang te vergelijken is.

In de tijd van de bezetting van de Krim door ‘groene mannetjes’ en de Donbas door ‘separatisten’ zag ik voor mijn ogen gebeuren hoe de westerse pers zich liet misleiden. Op 26 juli 2014 schreef ik in Trouw: ‘Nederland is nu in Poetins propagandaoorlog verstrikt. Want laten we ons niet door woorden als ‘rebellen’ of ‘separatisten’ misleiden?’ schreef ik al tijdens de eerste gevechten in de Donbas. ‘De Oekraïense regering heeft al sinds maanden duidelijk gemaakt dat ‘de rebellen’ zich niet zouden kunnen handhaven zonder de militaire, personele en politieke hulp van Poetin. Handlangers, niks ‘rebellen’. ‘

Terwijl Merkel. Rutte en Hollande daar naar Poetins handen grepen om met hem een schijnakkoord te sluiten vervolgde ik in ditzelfde artikel: ‘Er moet een staakt-het-vuren komen, zegt Poetin. Ondertussen geeft hij zijn leger opdracht Oekraïense grensposten te veroveren en sluist hij tanks, antitankwapens, raketlanceerinstallaties het land binnen.’ Dat was juli 2014.

‘POETIN MOET EEN OORLOG VERLIEZEN’

Een paar weken later schreef ik (13 augustus 2014) in Het Parool en de Volkskrant dat we de Nederlandse onderzoeksmissie in het rampgebied, waar de MH17 was neergestort, niet moesten terugtrekken, maar moesten uitbreiden. Om ter plaatse, in de Donbas, alles goed te kunnen waarnemen en onder controle houden. Was dat gebeurd, dan hadden de Nederlanders met eigen ogen kunnen zien dat er daar iets helemaal niet klopte. Dat het geen ‘separatisten‘ waren die daar de leiding hadden, maar de Russen in het Kremlin...

En dat er geen ‘burgeroorlog’ gaande was, zoals de Russen ons deden geloven, maar eenvoudig een Russische oorlog tegen Oekraïne. ‘Poetin moet een oorlog verliezen’ schreef ik. Dat zou positieve veranderingen in Rusland opleveren. Ik haalde de verloren Krimoorlog aan, waarna Alexander II de slavernij afschafte. En: ‘Wij kunnen aan veranderingen in Rusland bijdragen door Oekraïne te versterken’. Met wapens, met economische samenwerking.

PIJN

Ik kan niet verbergen dat ik deze woorden nu met pijn teruglees. Hoe anders was de geschiedenis verlopen als het Westen inderdaad zo opgetreden was? Poetin had het wel uit zijn hoofd gelaten om een openlijke oorlog te beginnen als de NAVO volle hulp aan Oekraïne gegeven had, zoals ik stijfkoppig bepleitte.

Ik wees ook op de verplichtingen die grote landen voor de veiligheid van Oekraïne hadden. ‘Volgens het Verdrag van Boedapest hadden de VS en Groot-Brittannië al lang de veiligheid van Oekraïne moeten garanderen, lees op mijn site mijn stuk in Trouw van 7 september 2014. Het gaat over het verdrag waarbij bepaald werd dat Oekraïne zijn atoombommen aan Rusland afdroeg met als garantie dat niet alleen de genoemde landen maar ook Rusland nota bene en in mindere mate Frankrijk en China borg stonden voor de veiligheid van het land.

Waarom gebeurde dat niet? Waarom greep men niet in? Al die jaren heb ik machteloos voorspeld en geschreeuwd.

Ik bekritiseerde ook Obama, die geen wapens aan Oekraïne wilde leveren aangezien dat volgens hem ‘geen bijdrage was aan de nodige de-escalatie’. Oekraïne was gedwongen om zich effectief te verdedigen tegen de eenzijdige Russische escalatie, toen al. Obama begreep dat even slecht als Merkel.

NAVO

Ik sabelde natuurlijk vooral Poetin neer, de man die nog steeds behandeld werd als een redelijk en verstandig politicus. ‘Rusland kan niet aan de zijlijn blijven staan als mensen min of meer in koelen bloede neergeschoten worden’, huichelt Poetin. Hij is het zelf die in koelen bloede zijn troepen opdracht geeft op Oekraïense soldaten en burgers te schieten. (Trouw 29 september 2014).

Ik bepleitte het NAVO-lidmaatschap van Oekraïne voor het te laat zou zijn. En viel daarbij ook herhaaldelijk onze premier aan. ‘Rutte stelt dat dit nu niet aan de orde is, maar hij vergist zich: dit is het enige waar Poetin respect voor heeft. Met zo'n krachtig militair-strategisch antwoord zal Poetin een gewapend conflict met het Westen uit de weg gaan, maar zonder dat zal hij het voortzetten. NAVO-lidmaatschap is het enige om te voorkomen dat Europa zich nog eens, zoals in 1938, laat overrompelen door een roofdier.‘ (Trouw 29 september 2014).

En toen de Minskakkoorden werden gesloten door de Europese gasjunks vergeleek ik die met het Akkoord van München. Kortzichtig, verslaafd, laf.

Waarom staarde men zich blind op het paard van Troje dat het Russisch gas was en geloofde men dat deze handel de Russen wel aan het lijntje zou houden?

Ik houd op met citeren. Hoe zat het ook weer met Kassandra, de Trojaanse helderziende?

KASSANDRA

Zij was de dochter van de koning van Troje, die getroffen was door een gave die tegelijk een vloek was, beide aan haar geschonken door de god Apollo. Ze kon en moest de toekomst voorspellen waarbij zij niet geloofd werd door de machtigen van haar tijd. Nadat Apollo, die met haar naar bed wilde, haar gepaaid had met de gave van de helderziendheid, en haar toen zij desondanks geen zin had als straf in de mond gespuwd, zodat niemand haar voorspellingen geloven zou.

Zo voorspelde zij jammerend de naderende verwoesting van haar vaderstad door de Grieken en waarschuwde tevergeefs tegen het pseudo-geschenk, het paard van Troje met de verborgen Griekse soldaten erin. Wanhopig rukte zij haar mooie haren uit haar hoofd.

Het paard van Troje, dat doet me denken aan het Russische gas. En Kassandra zelf natuurlijk aan mij.

Hoe liep het met haar af, dat wil ik dan weten. Zij werd door de Grieken weggevoerd en trouwde met de Griekse koning Agamemnon, het huwelijk werd een ramp.

Ook dat roept dramatische herinneringen bij mij op aan mijn huwelijk met Zjenja. Nou ja, ik leef nog en word binnenkort 80 jaar. Ik trek me de haren niet uit het hoofd en houd me warm door hoop te blijven koesteren.

Een beetje gevoed wordt mijn hoop doordat een lezer mij gewezen heeft op een uitstekend stuk van Marit de Roij waarin zij de overschrijfjournalistiek van de Nederlandse media hekelt, zij bedoelt net als ik het klakkeloos overnemen van Russische propagandatermen in de Nederlandse berichtgeving. De waarheid dringt op den duur door.

Waarom zo langzaam? Omdat het in 2014, door de bezetting van de Krim EN DE DONBAS voor onze journalisten niet duidelijk was dat Rusland een imperialistische oorlog tegen het Westen was begonnen. Die argeloosheid begint pas nu heel langzaam plaats te maken voor strijdbaarheid tegen de vijand.

De link naar Marits stuk is lang, Maar het is echt de moeite waard om haar stuk te lezen.

https://l.facebook.com/l.php...

Ontwaakt de strijdbaarheid tegen de vijand van de democratie te laat?

Wordt vervolgd!

FOTO: Kassandra (schilderij van Evelyn De Morgan), 1898. Zij staat voor het brandende Troje, haar verwarde haren symboliseren de waanzin die de Trojanen aan haar waarschuwende voorspellingen toeschreven.

Link: Roelvanduijn.nl Link: maritderoij.com