MH17 vonnis is correctie van fout taalgebruik

Weer ben ik blij. De uitspraak van de rechtbank over de aanslag op de MH17 verheugt me niet alleen voor de nabestaanden, die nu weten wie enkele van de daders zijn. Maar ook vanwege de waarheid die de rechtbank blootlegt over de heerschappij van Rusland over de ‘Volksrepubliek Donetsk’.

De rechtbank bewijst in haar vonnis dat Moskou vanaf het begin van die ‘volksrepubliek’, op 12 mei 2014, daar ‘overall control’ had. Het is de waarheid waarvoor ik vanaf die tijd steeds voor gestreden heb, steeds als ik me boos maakte over het klakkeloos overnemen van termen die door de Russen waren uitgevonden om te camoufleren dat zij́ het waren, die in Oost-Oekraïne tegen de jonge Oekraïense staat oorlog voerden.

Ook de Nederlandse media trapten erin. Die spraken steevast, eigenlijk nog, over ‘burgeroorlog‘, over ‘separatisten gebieden’ of over ‘pro-Russen’. De term ‘Volksrepubliek’ werd gelukkig nog wel eens opgesierd met het bijvoeglijk naamwoord ‘zelfverklaard’, maar eigenlijk was zelfs dat niet het geval, want ook de term Volksrepubliek was bedacht in het land dat ik tijdens het huwelijk met Zjenja als mijn tweede vaderland beschouwde.

Men had eenvoudig over ‘door Rusland bezette gebieden’ moeten spreken.

OVERVLOED AAN BEWIJZEN

De rechtbank geeft een groot aantal redenen waarom het duidelijk moet zijn dat De ‘Volksrepubliek Donjetsk’ van a tot z beheerst werd door Moskou.

Ik citeer:

‘Meerdere van de toenmalige leiders binnen de DPR (Donjjetsk Peoples Republic – RvD) hebben de Russische nationaliteit. Een aantal heeft bovendien een achtergrond binnen de Russische strijdkrachten, zoals de verdachten Girkin en Dubinskiy. Sommige leiders van de DPR hadden een nauwe band met de Russische Federatie’.

De rechtbank toont het onweerlegbaar aan:

In getapte gesprekken wordt bijvoorbeeld geregeld gesproken over het opnemen van contact met hooggeplaatste personen in de Russische Federatie, aangeduid als ‘Moskou’ of concreter nog, het Kremlin. Zo had Borodai, de premier van de DPR, in de periode juni tot in augustus 2014 vrijwel dagelijks contact met Soerkov, destijds een naaste adviseur van president Poetin. Volgens Borodai was Soerkov ‘onze man in het Kremlin’.

PER VERRASSING PRESIDENT

Ik geef nog een paar opvallende details van de vele bewijzen die de rechtbank levert.

‘Ook over de invulling van meerdere ministersposten binnen de DPR is contact geweest tussen leiders van de DPR en Soerkov.’

Tekenend hiervoor is bijvoorbeeld een opgenomen telefoongesprek van 16 mei 2014 waarin Borodai vertelt dat de regering van de DPR bekend gaat worden gemaakt en dat Moskou hem heeft verrast want hij wordt tot premier benoemd.

Daar komt bij, voeg ik eraan toe, dat de Russen wapens, bevoorrading en geld toevoerden. Ook schoten zij regelmatig vanuit Russisch gebied op het Oekraïens leger, bezetten zij de grens en deden ook met soldaten actief mee aan de veldslagen.

MEESTERSTUKKEN GEMASKEERDE OORLOG

Ik zeg er nog bij dat dit ook geldt voor de ‘Volksrepubliek Loehansk’. Zelfde laken een pak. En ook dat de opstand die voorafging aan het geënsceneerde referendum waarmee de twee ‘republieken’ op 12 mei 2014 werden gesticht eveneens door de Russen werd geleid. Door mannen als Girkin (die nu van de rechtbank levenslang heeft gekregen) en Borodai (nu lid van de Russische Doema), die beiden eerst tot de groene mannetjes behoorden die de Krim hebben bezet.

Zowel de bezetting van de Krim als die van het oostelijk deel van de Donbas zijn meesterstukken van gemaskeerde oorlogsvoering geweest. De Krim werd bezet door soldaten met ongeïdentificeerde, groene uniformen en de Donbas door soldaten die als inheemse ‘separatisten’ waren vermomd.

Hoe ongelooflijk stom dat de media van de wereld er zo lang en hardnekkig ingetrapt zijn! Hadden ze dat niet gedaan, dan was er vanuit het Westen harder opgetreden tegen de Russische bezetter en had de invasie van dit jaar mogelijk nooit plaatsgevonden, vanwege een mogelijk hardere houding van het Westen in de voorafgaande jaren. Want dan had men bij de onderhandeling in Minsk in 2015 geen genoegen genomen met Poetins verklaring dat hij buiten dit ‘interne Oekraïense conflict’ stond.

POETIN ERKENDE ZICHZELF

In mei 2014 vroegen de twee “Volksrepublieken’ om internationale erkenning, die ‘kregen zij zelfs van Rusland niet’ schreef de internationale pers.

Zelfs?

Juist niet, want Rusland had deze twee schijngestalten in het leven geroepen om er zijn strijdkrachten in te kunnen verstoppen. In het begin van dit jaar zei Poetin dat hij misschien op een smeekbede van het Russische volk wilde ingaan om de Volksrepublieken (die slachtoffer van ’genocide’ zouden zijn) toch maar te erkennen. Poppenkast! Want het kwam erop neer dat de Slang iets ging erkennen dat hij zelf geschapen had. En beheerde. Poetin erkende zichzelf.

NU DE OPDRACHTGEVERS NOG

Niettemin schrok de wereld. Pas toen Poetin in de vier veroverde gebieden, waaronder de twee ‘Volksrepublieken’ referenda ging houden om ze bij Rusland in te lijven hadden de westerse media hem door. De ‘referenda’ werden nu schijnreferenda genoemd, Eindelijk!

Zijn we dan nu bij het einde van de gemaskeerde oorlogsvoering van Poetin gekomen? Natuurlijk niet. Hij wil als wraak voor zijn nederlagen nu de Oekraïners laten bevriezen en wij gaan nog preciezer bewijzen hoe Vladislav Soerkov, Bortnikov (directeur van de FSB) en de Slang zelf opdrachtgevers van de aanslag op het vliegtuig zijn geweest.

TERUG NAAR HET BEGIN VAN DE INVASIE

Het was 24 februari 2022.

De datum die ons mogelijk nog beter zal bijblijven dan de datum waarop de Duitsers Nederland binnenvielen.

Het is een datum die nu en in de toekomst steeds vaker zal worden genoemd als het begin van een militaire overval op een zwakker geacht buurland die wereldoorlog-achtige vormen begint aan te nemen.

Goedroen wekte mij die ochtend ongerust en op TV zagen wij Russische tanks Oekraïne binnenratelen. Het was zover. We waren in oorlog met het land van mijn ex-vrouw. Snel schreef ik een pamflet, op Facebook. Het begin zó.

‘STOP POETIN STOP HET RUSSISCH FASCISME!

De oorlog is vanochtend op grote schaal is uitgebroken.

Organiseer het verzet tegen Poetin!

Ontmasker overal in je omgeving zijn leugens!’

Ik herinner me dat het stil was in ons dorpje Wacholder, over de oorlog werd niet gesproken, behalve als ik erover begin. Mensen voelden het toch nog steeds als iets van ver weg, tussen twee oosterse landen. Het gesprek groeide wel, toen de Russen in een lange kolonne optrokken naar Kiev.

Merkwaardig dat ik, zoals zo vaak in mijn leven, een eigen oproep deed om het kwaad te bestrijden, een appèl aan mijn vrienden, als iets waarvoor we ons persoonlijk verantwoordelijk voor moesten voelen.

Wat ook zo was, maar wat zeker niet algemeen gevoeld werd en dat gaf me in die dagen niet alleen een strijdbaar, maar soms ook een verlegen gevoel. Omdat ik al een serie artikelen had geschreven over het verband tussen de neptheorietjes van de Russische trollenfabriek en die van onze ultrarechtse vrienden, was ik ervan overtuigd dat deze oorlog al lang was voorbereid: door uitzaaiing van leugens in de westerse samenleving die nu onderdeel was van de oorlog om ons heen. Wij, strijders tegen de brute overval van een superstaat op een soeverein Europees land, moesten ook zelf die leugens bestrijden.

Als wij, de lezers van mijn serie ‘Het echte complot’ dat niet zouden doen, welke burgers dan wel?

LEUGENS ZIJN POETINS WAPENS

Mijn pamflet ging verder.

‘Stop Poetin!

Zeker moeten we ons, zoals de Oekraïners nu doen, ook gewapend verzetten tegen agressie, dictatuur en dus ook op de aanval op Oekraïne en de democratie. Maar er zijn veel meer wapens dan alleen de militaire.

Belangrijk is echter vooral de ontmaskering van Poetins leugens. Oekraïne IS geen Nazi land.

Oekraïne HEEFT geen genocide gepleegd!

Aan deze ontmaskering kan iedereen bijdragen.

Deel dit bericht, geef de boodschap verder.

Het gaat nu om de verdediging van de democratie in Europa.

Organiseer het verzet!

Stop het Russisch fascisme!’

Ik voelde de oorlog van Poetin tegen Oekraïne dus als deel van een wereldomspannende strijd, die we niet alleen aan de Oekraïense soldaten of aan de NAVO mogen overlaten. Het weerspreken van leugens, opkomen voor de waarheid.

En dat gevoel is in de loop van deze oorlog alleen maar sterker geworden. Soms had ik het gevoel een soldaat van Zelenski of van de democratie te zijn. Zonder raket maar wel met een schijnwerper op de waarheid.

LEUGENS ZOALS LANDMIJNEN

Poetin probeert de democratie te ondermijnen met leugens, wij kunnen zijn dictatuur ontregelen door de waarheid overal te laten doordringen. De leugens opruimen zoals de Oekraïners nu landmijnen opruimen.

Ik rekende er bij het begin van de invasie op dat het Russische volk wel spoedig kritiek zou gaan uiten op Poetins brute oorlog, maar daar verkeek ik mij dus op. De macht van propaganda en censuur in Rusland heb ik onderschat.

Ja, we waren vanaf die 24e februari in oorlog met het land van mijn ex-vrouw, zonder dat dit door de regeringen gezegd werd. Een geniepige, sluipende oorlog, die in Oekraïne nu al ongeveer 200.000 soldatenlevens gekost heeft. Men schat dat Rusland en Oekraïne er ongeveer evenveel verloren hebben.

ZJENJA

Op die dag schreef ik ook, na lange tijd, een mail aan Zjenja. Dat ik aan haar moest denken nu de oorlog was uitgebroken. Ik wist dat zij geen Poetin aanhangster was, maar dat het toch heel aangrijpend voor haar moest zijn. Ik wilde haar laten voelen dat ik met haar meeleefde nu het ernaar uitzag dat het voor haar moeilijk zou worden haar kinderen In Rusland te bezoeken of hen hier te zien.

Antwoord kreeg ik niet.

Ik moet bekennen dat toen het me duidelijk werd dat dit ook niet zou komen, als wraak de gedachte koesterde dat die oorlog toch ook ergens goed voor was, namelijk om haar duidelijk te maken dat mijn weerzin tegen Vera’s huwelijk met een handlanger van Poetin nu dan toch eindelijk begrijpelijk voor Zjenja moest zijn.

Genoeg bevrediging gaf me dit niet, waarom zou het haar nu wel duidelijk zijn? Een Russische vrouw als zij is gewend zich te schikken naar het lot dat van hogerhand bepaald wordt. Dat moederliefde ook een politieke dimensie heeft, dat is haar geloof ik vreemd. Mijn verlangen naar erkenning van de waarde van mijn gedachten, zal door Zjenja niet bevredigd worden, nooit.

OF JE HET LEUK VINDT OF NIET, SCHOONHEID

Kort voor de inval had ik gelezen dat Poetin over Oekraïne geantwoord had met een citaat van een beroemde schrijver. ‘Of je het nu leuk vindt of niet, je moet het accepteren, mijn schoonheid’. Dit was de aankondiging van een verkrachting, ik was voorbereid en dus wat minder geschokt, maar wel vervuld van een jarenlang aangezwollen woede. Mijn pamflet was de ontlading.

Wat is voor mij het verschil tussen de eerste maanden na de invasie en nu?

Ik had verwacht dat Poetin wel de grote steden zou bezetten, tenminste Charkov en Odessa. Maar dat hij op de den duur een groot politiek probleem zou krijgen door hardnekkig partizanen verzet. Dat hij bij Kyiv zou aanvallen had ik niet verwacht en ook niet dat de tegenstand van het Oekraïense leger zo sterk zou zijn, omdat ik niet gerekend had op een zo grote solidariteit van het Westen, vooral van Amerika. Ik was op dat moment minder optimistisch dan ik nu ben, maar wel was ik er al toen, evenals nu, van overtuigd dat Poetin uiteindelijk ten val zou komen als gevolg van zijn blinde invasie.

Heb ik door mijn pamflet mensen aangezet tot persoonlijk verzet tegen de Slang? Ik weet het niet. Misschien zijn er lezers die daarop antwoord kunnen geven?

Wordt vervolgd!

FOTO: Vladislav Soerkov (l) en de Slang zijn beiden hoofdverantwoordelijk voor het neerschieten van de MH17. Soerkov, de grijze kardinaal, geldt als de uitvinder van de ‘soevereine democratie’, de façade rond de Slang. Soerkov was van 2011 tot 2013 vicepremier, daarna vormgever van de Oekraïne politiek van het Kremlin. Hij wordt er ook van verdacht strateeg achter de invasie van 24 februari te zijn geweest. Waarna hij gearresteerd zou zijn, samen met 150 FSB’ers, waarschijnlijk als straf van de Slang voor de mislukking van de aanval op Kyiv. Wanneer komen beide heren voor de rechter in Den Haag?