Bardella, frankrijks extreemrechtse wonderkind

Wat staat ons te wachten na de extreemrechtse monsterzege in Frankrijk bij de Euroverkiezingen en het uit frustratie geboren besluit van Macron, om dan ook maar ogenblikkelijk verkiezingen voor het parlement te houden?

Jordan Bardella, de 28-jarige topkandidaat voor de Rassemblement Nationale, zal de grote winnaar worden en voorzitter van de regering. En op 7 juli wordt hij gekozen als premier van het tweede land van Europa, een hartland van de EU. Wie is die jongen, is hij een genie, het zoveelste bewijs dat intelligentie niet het voorrecht is van linkse mensen?

Jordan komt uit Drancy, even ten noorden van Parijs, uit de banlieu, die uitgestrekte gordel van immigranten en armoede. Althans, zo presenteert hij zich, als de man die van binnenuit weet wat de gevolgen zijn van massa-immigratie en al heel vroeg tot de conclusie is gekomen dat dit moet ophouden. Hij richtte de Banlieues Patriotes op, een jongerenbeweging voor agitatie en propaganda.

Het verhaal van zijn banlieu oorsprong is niet onwaar, maar hij heeft zelf wel op een privéschool gezeten en heeft daarna enkele jaren economie en sociale wetenschappen aan de Sorbonne gestudeerd. Op zijn zeventiende is hij lid geworden van wat toen nog het Front Nationale heette en heeft daarin razendsnel carrière gemaakt. Een van zijn leraren heeft aan Le Monde getuigd dat zijn leerling die partij niet gekozen heeft om de standpunten, maar dat hij gewoon gekeken heeft welke partij de hoogste ogen zou gaan gooien. Hoe dan ook, hij kreeg snel vertegenwoordigende partijfuncties en werd door Marine Le Pen in 2019 aangewezen als lijsttrekker van haar partij bij de euro.

CHERI VAN MARINE LE PEN

Volgens de verhalen wist de piepjonge Jordan al snel door te dringen tot de familiekring van Marine Le Pen, de onomstreden leidster van de populisten, omdat zijn vriendin Nolwenn Olivier de dochter van Marines zus Marie-Caroline Le Pen was. Met Nolwenn zat hij in het hart van de Le Pen-dynastie.

Toen de relatie uit raakte, dit jaar, schakelde hij over naar Kerridwen Chatillon, de dochter van Fréderic Chatillion, een extreemrechtse figuur die lange tijd een grote rol speelde in het politieke werk van Marine Le Pen. Maar niet alleen zijn vriendinnen zijn gek op hem, maar ook Marine zelf is op zijn minst vertederd geweest door deze beau garçon, die mij uiterlijk een beetje doet denken aan ons aller Thierry Baudet, en terecht heeft zij verwacht dat de Franse kiezers dat ook zouden zijn.

Jordan Bardella, jong en nog enigszins kneedbaar, past ook in het streven van Marine Le Pen om haar partij te bevrijden van het rabiate imago van haar vader Jean-Marie, die de partij heeft opgericht en inderdaad een onversneden en antisemitische fascist was, een man die de Holocaust ‘een detail uit de geschiedenis’ genoemd heeft.

Zijn dochter daarentegen heeft onlangs meegelopen in een mars tegen het antisemitisme en als ‘normale vrouw’ heeft zij de Duitse AFD de deelname aan haar Europese fractie ECR ontzegd, nadat lijsttrekker Maximilian Krah gezegd had dat ‘niet alle SS’ers criminelen zijn geweest’. Ik noem haar partij extreemrechts, maar zijzelf is het daar vast niet mee eens, zij wil dat haar partij ‘gewoon rechts’ is, niet radicaal-rechts. De Europese fractie van haar partij, de ECR, presenteert zich laconiek als ‘conservatieve hervormingspartij’, alsof het -maar dus heus niet!- een soort christendemocratische EVP is. De ECR is eenvoudig afbraak onder het mom van hervorming.

NIET TE VEEL WAPENS NAAR OEKRAÏNE

Prinsje Bardella, van Italiaanse afkomst, volgt haar koers vlekkeloos. Zonder dat hij er een ijskast voor nodig heeft wil hij geen Frexit meer, maar wil binnen de EU Frankrijk zo soeverein mogelijk maken. Hij wil ook niet uit de NATO, ook niet uit het verenigde commando, zoals in de tijd van De Gaulle (en nadien) nog de Franse politiek was. Zolang er oorlog is moet Franrijk in het verenigd commando van de NATO blijven en daarna zien hij en Marine wel weer verder. Oekraïne wil hij steunen, maar niet overdreven, hij is bereid Oekraïne wapens en ammunitie te sturen voor zover dat nodig is om het front overeind te houden. Maar zeker geen wapens die Rusland kunnen bereiken en hij spreekt ook niet over het winnen van de oorlog tegen Rusland.

Terecht heeft zijn socialistische rivaal Glucksmann Bardella hard aangevallen op het pro-Russische stemgedrag van RN-Europarlementariërs, die – tot de inval in Oekraïne – de ene veroordeling van Rusland na de andere tegenhielden. De uitspraken die Bardella nu doet doen denken aan het akkoord van de nieuwe coalitie in Nederland, wel steun aan Oekraïne, maar zo min mogelijk. Zo is het ook bij de partij van Le Pen en Bardella.

Een van de nu gekozen RN-Europarlementariërs is bijvoorbeeld Thierry Mariani, die als waarnemer op de Krim het Russisch ‘referendum’ en de Russische annexatie prees. Ook na de inval willen Bardella en zijn Europese fractiegenoten niets weten van al te ruime militaire steun aan Oekraïne, een land dat van hen nooit de EU, laat staan de NAVO, in mag. Dat zou Rusland niet behagen en op den duur moeten we daar toch een goede relatie mee krijgen, eventueel als steun tegen Amerika, tenzij Trump wordt gekozen want dan gaat ook daar de zon op, nu die ook in Nederland zo vrolijk schijnt.

STARTSCHOT VOOR ONTBINDING VAN EU

Bardella is vaag en glad genoeg om kiezers massaal aan te trekken. Asielzoekers tegenhouden, hoe laat hij in het midden. Prijzen omlaag, hoe is onduidelijk.

Duidelijk is wel dat het op de achtergrond gehouden denken sterke overeenkomsten toont met onze Wildersministers. In een debat haalde hij onlangs de omvolkingstheorie aan, zonder echter dat woord te gebruiken. Toen de burgemeester van de stad Trappes, een moslim, in 2021 werd herkozen noemde hij de stad een ‘moslimrepubliek’ wat mij doet denken aan de actie van Wilders en Faber bij de benoeming van Ahmed Marcouch tot burgemeester van Arnhem, waarbij zij een spandoek ontrolden waarop deze stad nu ‘Arnhemmistan’ heette.

Macron zal het met Bardella moeten zien te rooien, Macron blijft de opperbevelhebber van het leger, maar Bardella’s regering zal het budget bepalen. Macron speculeert erop dat bij de presidentverkiezingen van 2027 Bardella en zijn liefhebbende partijleidster door de mand gevallen zijn en ik help hem hopen dat dan niet een van de twee RN-leiders in het allerhoogste ambt wordt verkozen. Het zou het startschot zijn van de ontbinding van de EU en vriend Poetins doorbraak in Oost-Europa.

Tovert Macron toch nog een aap uit de mouw?

Wordt vervolgd!

FOTO: Jordan Bardella en zijn beschermgodin.