Plasterk en geheim plan voor Oekraine

Er was een tijd dat ik me er druk over maakte dat ik 30 jaar gevolgd was door de geheime dienst en vond dat dit tot op de bodem moest worden uitgezocht, terecht natuurlijk. Op een dag in 2014 was ik zover dat ik een afspraak met de minister van Binnenlandse Zaken had, hij heette Ronald Plasterk. Een PvdA-er, dus zoals gewoonlijk droeg ik een trui en een vertrouwde broek. Mijn vriendin Wendela ging met mij mee, maar zodra wij elkaar bij het treinstation Lelylaan ontmoetten schrok zij en overtuigde mij dat ik voor zo’n bezoek echt een nieuwe broek nodig had en me bovendien moest scheren. Te laat, meende ik, om ervan af te zijn. Maar zij, een kunstenares met een geoefend oog voor presentatie, zette door. We kochten in de nabijheid van de Haagse torenflat waarin Plasterk kantoor hield haastig een nieuwe broek en Wendela ontvoerde me vervolgens naar bistro ‘Juliette’, waar zij, tot mijn verrassing, een scheerapparaat tevoorschijn haalde want zij ‘had het wel gedacht’. Ze schoor me in het toilet, discreet doch onverhoeds intiem.

Alles voor de goede zaak, dacht ik toen ik me onderwierp aan haar ijzeren drang om mij aan een toppresentatie te helpen. ‘Ja’ zei zij, ‘Plasterk is juist een man die grote waarde hecht aan het uiterlijk’. Toen we binnen waren deed ik dus heel netjes mijn ijzersterke verhaal en hij, zijn ogen over mijn benen en gladde kaken dwalend, stemde in met mijn voorstel. Om de 1500 documenten die de BVD en andere takken van de geheime dienst over mij gemaakt hadden te laten beoordelen door de kritische instantie die daarvoor in Nederland bestaat, de CTIVD. Dankzij Wendela dus eigenlijk, ik heb veel aan haar te danken en mede door haar is mijn boek ‘Diepvriesfiguur’, een autobiografie over de dertig onheus bespioneerde jaren, wel een intens succes geworden. Mijn Russische vrouw Zjenja moest erom lachen toen ik thuiskwam, alles was nog dikke mik.

VERKENNER

Ik moest aan dit bezoek denken nu ik Plasterk, die zich in zijn mooiste kostuum had gestoken, op het Binnenhof zie ‘verkennen’. En geneer me nu een beetje dat Wendela en ik ons zo hebben uitgesloofd voor een man die bereid is om het pad naar de macht te helpen effenen voor de beschamendste verkiezingswinnaar aller tijden. Voor een kampioen loze beloftes en een uitgesproken vriend van halve dictators zoals Orban en zelfs hele dictators als jeweetwelwie. Het komt nu allemaal aan het licht wat we al weten over Wilders, hoe hij in datzelfde jaar dat wij Plasterk bezochten Rusland loofde, die net de Krim bezet had, en daarentegen de Europarlementariërs Verhofstadt en Van Baarle, die de Maidan-demonstranten aanmoedigend hadden toegesproken de pan uitveegde. Typerend voor onze grote verkiezingswinnaar: likken naar Poetin en schoppen tegen de EU.

Waarom doet Ronald Plasterk dit? In De Telegraaf had hij geschreven dat links ‘prolofobie’ heeft, angst voor het gewone proletariaat. In de stijl van Sarah Wagenknecht, die zich in Duitsland heeft afgesplitst van Die Linke om allerlei mist te gaan verspreiden over wat zij beweert dat ‘de gewone mensen’ vinden. Plasterk laat zich meeslepen door de vieze wind die door Europa waait, van de Italiaanse Lega di Nord tot aan het extreemrechtse bewind in Stockholm dat Koranverbrandingen weigert te verbieden en daardoor zijn eigen toetreding tot de NAVO hindert. Plasterk is een ijdeltuit die zich van buitenaf en vrijwillig inspant om de PVV verder te normaliseren. Waarom heeft Plasterk Wilders’ slijmpoging niet langs zich heen laten gaan met de beleefde opmerking dat hij liever wacht op een verzoek van een democratische partij, in het geval dat het Wilders niet lukt een kabinet te vormen? Kan de toenadering svp ophouden? Ik ben blij met de demonstratie die nu is aangekondigd tegen Wilders. Er moet een streep getrokken tegen de normalisatie van een partij die de democratie molesteert.

GEHEIM PLAN

Ik lees ‘Bild’ niet, de Duitse Telegraaf, maar gelukkig attendeerde een vriend me erop dat daarin een geheim plan onthuld was dat de VS en Duitsland in hun schild voeren, om Zelenski te dwingen te onderhandelen met Rusland. Na het mislukte zomeroffensief zouden zij beiden tot de slotsom zijn gekomen dat het zo niet door kan gaan. De EU kan de belofte al niet waarmaken om een miljoen granaten te leveren, in plaats daarvan is minder dan een derde aan Oekraïne gegeven. Naar buiten toe verklaren landen: ’wij steunen Oekraïne zolang het nodig is’. Maar onder elkaar hebben zij zich voorgenomen om Oekraïne voldoende wapens te leveren om de huidige frontlijn intact te houden maar niet genoeg om de bezette delen terug te veroveren. Het plan zou dan zijn om een staakt het vuren tot stand te brengen rond een bevroren conflict, op de manier waarop er al 70 jaar wapenstilstand is in Korea, alhoewel er officieel nooit een vredesverdrag gesloten is.

Is het waar? Ik weet het niet, maar ik kan me wel zoiets indenken. De Democraten in Amerika voelen de hete adem van de Republikeinen die hun kiezers lekker maken met de gedachte dat wanneer zij aan de macht komen Amerika rijker zal zijn doordat men geen geld meer aan Oekraïne hoeft te ‘verspillen’. De Duitse regering worstelt met een economische malaise en een dreigend begrotingsgat dat regeren moeilijk maakt, laat staan een oorlog winnen. Eigenlijk zou de Europese economie moeten overschakelen naar een oorlogseconomie wil het Oekraïne werkelijk helpen de Russen op den duur het land uit te jagen, maar er is geen politicus die daarover durft te praten. Behalve ik dan, omdat k nu eenmaal de eigenaardigheid heb te praten over ongewenste onderwerpen.

Dit geheime plan valt samen met het naar buiten komen van het plan-Rasmussen. Het plan om Oekraïne het lidmaatschap van de NAVO aan te bieden, maar dan zonder de bezette delen. Een gewaagd plan, omdat het land in oorlog is en het lastig om tijdens het bulderen van de kanonnen en het inslaan van raketten te bepalen waar precies de demarcatielijn ligt, de grens tussen vrij en bezet gebied. Dit probleem zou kunnen worden opgelost door onderhandelingen zoals nu in het Geheime Plan wordt gedacht. Wanneer onderhandelingen leiden tot een staakt het vuren, zou dat voor Oekraïne troost bieden als het dan lid werd van de NAVO, ondanks het stilzwijgende afstaan van de bezette gebieden.

MEESTERPLAN

Ik kan mij voorstellen dat dit het meesterplan is dat in het Westen nu achter de coulissen uitgewerkt wordt. Terwijl Stoltenberg blijft verklaren dat de NAVO onverkort en met volle kracht blijft steunen, kan volgend jaar blijken dat de NAVO-landen Oekraïne zover krijgen dat Zelenski tegen Poetin zegt: ‘Okee, wij zijn bereid op te houden met schieten, maar dan moeten we wel lid van de NAVO worden om onze veiligheid in de toekomst te waarborgen’. En dat de NAVO daarop antwoordt, ja wij zijn zover, maar dan wel zonder de bezette gebieden. Per hoge uitzondering! En dat Poetin, wiens leger geplaagd wordt door oorlogsmoeheid, dan instemt alsof hij dat nooit een punt had gevonden. Terwijl in zijn achterhoofd een nieuw, nog sluwer plan opwelt.

Ja, ook in Rusland is er oorlogsmoeheid. Vrouwen rijden er rond in auto’s waarop deze woorden leesbaar zijn: ‘Breng Mij M’n Man Terug!’ Eindelijk weer eens iets aardigs uit Rusland.

Hoe zou er iets goeds kunnen voortkomen uit een regering Wilders?

Denk mee, wordt vervolgd!

FOTO: Ronald Plasterk verkent Wilders’ wensen over de nieuwe regering op verzoek van Wilders zelf. Oh nee, ‘omdat het land dat wil en dat heeft gewicht’, aldus Plasterks smoes