Poetins duizendjarige rijk

Is Oekraïne nog te redden?

In een maand tijds valt de ene na de andere zwarte schaduw over het benarde land. Eerst wordt in Slowakije een Poetinvriend tot minister-president gekozen, dan wint zelfs in het liberale Nederland een andere Poetinvriend met grote voorsprong de verkiezingen. Hier schijnt niemand zich meer te herinneren wie de MH17 heeft neergeschoten en tot op de dag van vandaag hardnekkig ontkent daarmee iets te maken te hebben gehad. Vervolgens verwerpt de Amerikaanse senaat een voorstel van Biden een krediet dat beschikbaar is voor Oekraïne en Israël van 110 miljard dollar, waarvan 100 miljard voor Oekraïne. Nog voordat Trump mogelijk herkozen wordt blijkt hij al in staat Poetin te hulp te schieten.

Het Westen faalt.

De bewoners van de democratisch landen tonen een pijnlijk gebrek aan besef voor de waarheid dat je voor het behoud van de democratie moet strijden tegen de bedreiging ervan. De aanhangers van de Poetinvrienden Fico, Wilders, Orban en Trump praten zelfs niet over die bedreiging. Voor hen is de oorlog in Oekraïne ’niet onze oorlog’, alsof het niets uitmaakt wie er over dat grote land, direct naast Europa heerst.

Hoe vaak wordt het bij Dodenherdenkingen niet uitgesproken, dat we niet alleen blij moeten zijn met de bevrijding van het nazisme, maar dat we ons actief moeten inspannen tegen een herhaling ervan?

BIDDEN TOT POETIN EN JEZUS

Kortgeleden was er in Moskou het ’Wereldconcilie van het Russische volk’. Dit is een organisatie die dertig jaar geleden door de Russische kerk is opgericht, in directe verbinding met de Russische staat. Onlangs, op 28 november gehouden in het Grote Kremlinpaleis waar vroeger de grote congressen van de Sovjet-communistische partij plaatsvonden. Het heet een bijeenkomst te zijn namens de ‘Russische wereld’, d.w.z. ALLE Russen, ook die buiten Rusland.

Merkwaardigerwijs werd het voorgezeten door de oligarch Malofejew, als plaatsvervanger van Kyril, de metropoliet van de Russische kerk. Malofejew is een in Oekraïne beruchte figuur, die in 2014 de inval van gecamoufleerde Russische troepen in de Donbas heeft gefinancierd. De opening begon met een gebed voor Poetin, ik zeg het goed. Terwijl op een reusachtig scherm in de grote zaal centraal de beeltenis van Poetin te zien was met aan weerszijden van hem twee afbeeldingen van Jezus Christus - je leest het goed - , vroeg Malofejew de aanwezigen te bidden: voor de gestalten van Poetin en Jezus. Ik herinner me dat de meisjes van de band Pussy Riot werden gestraft wegens blasfemie toen zij eens in de Jezus Verlosser kathedraal in Moskou met een lied hadden geprotesteerd tegen de moorddadigheid van het Poetinregime en daarvoor naar het cachot werden gestuurd, maar deze moordenaar op één lijn stellen met Jezus mag in volle overgave gebeuren.

NIEUWE STIJL

Poetin sprak via een videoverbinding terwijl de aanwezigen voor hem klapten als ware hij de manifestatie van God zelve. Poetin stelde dat de ‘Russische wereld’ alleen kan bestaan dankzij de Russen als ethnos. Niet-Russen zijn in zijn rijk duidelijk tweederangs. Kyril zelf waarschuwde tegen het gevaar van immigranten, die geen respect voor de Russische cultuur hebben en het Russische karakter van de Russische wereld afbreuk doen. Er sprak ook een moeder die acht kinderen gebaard had en vrouwen die abortus plegen de pan uitveegde. Abortus wordt in Rusland nu tot het uiterste beperkt, vrouwen staan ervoor in de rij. Acht kinderen baren is nu het nieuwe ideaal, want waarvoor dient zo’n groot rijk als je het niet met Russen kunt vullen?

Ook Aleksander Doegin was van de partij, hij schreef op zijn website: ‘Velen begrijpen het niet maar op dinsdag werd in het Kremlin het concilie gehouden dat het lot van Rusland in de wereld radicaal zal veranderen’. In Der Spiegel geeft de gevluchte Russische auteur Michail Zygar daarop als commentaar dat ‘Doegin in zekere zin gelijk heeft, want het concilie symboliseert de overgang naar een nieuwe stijl en een nieuwe nationalistische retoriek die Poetin zich tot dusver maar aarzelend tot de zijne gemaakt heeft’. Namelijk een onmiskenbaar fascistische stijl.

HITLER EN STALIN

Poetin citeerde zowel Stalin als Hitler. Van Stalin vond hij het geweldig dat hij zijn eerste rede als reactie op de inval van de Duitsers in juli 1941 begonnen was met de aanhef ‘Broeders en zusters’, de aanspreekvorm die in de Russische kerk gebruikelijk was en dus niet met het tot op dat moment gangbare ‘Tovarisji’ (kameraden). Stalin had daardoor de versmelting van staat en kerk ingeluid, in tegenstelling tot zijn voorgaande anti-kerkelijke politiek. Precies zoals ook Poetin ‘t ziet: Staat en kerk moeten één zijn, als een rots vanwaar je succesvol tegen de rest van de wereld tekeer kunt gaan.

Het mooiste kwam toen Poetin aankondigde dat het Russische Rijk ‘duizendjarig’ is, en zal zijn. Dat het Hitler was die hij hiermee na-aapt (‘das tausendjährige Deutsche Reich’, partijdag NSDAP Neurenberg 1934) kan hem blijkbaar al niet meer schelen. Het Poetinisme en het Nazisme lijken inmiddels al zó als twee druppels water op elkaar dat de overeenkomst niet meer te loochenen is. Poetinisme is fascisme.

EUROPA ATOOMMACHT MAKEN

En wat gebeurt er met Europa als Oekraïne valt?

‘De NAVO heeft maar 3 jaar om zich voor te bereiden’, waarschuwt Jacek Siewiera, het hoofd van de Poolse Nationaal Veiligheidsraad. De Poolse veiligheidschef waarschuwt dat een aanval van Rusland op de NAVO vroeger zou kunnen plaatsvinden dan gedacht. Want: ‘Een paar dagen geleden ondertekende Poetin de begroting voor 2024. Bijna een derde van alle uitgaven zal naar het in stand houden van het leger en de defensie-industrie gaan’. Een record sinds de tijd van de Sovjet-Unie.

Ook de Duitse Raad voor Internationale Betrekkingen vreest dat een Russische aanval op de oostelijke NAVO-staten dichterbij zal komen zodra de strijd in Oekraïne ophoudt. Dat zou Moskou in staat stellen het Russische leger nieuw op te bouwen, in ongeveer een jaar. ‘De NAVO staat dus onder enorme tijdsdruk’, zegt deze raad van experts.

Vorige week heeft Poetin tijdens een vergadering van de Russische Mensenrechtenraad Letland openlijk bedreigd. ‘Omdat Letland de Russische minderheid als varkens behandelt, zullen ze zelf net zo worden behandeld in hun eigen land’, zei hij. ‘Ik geloof niet dat het geluk naar degenen komt die zo’n beleid voeren’.

Het is mij duidelijker dan ooit tevoren. Europa heeft geen keus, het moet zich tot het uiterste bewapenen om Poetin te kunnen stoppen en af te schrikken. De bescherming door Amerika is onbetrouwbaar geworden door de ‘America First’ mentaliteit van de Republikeinen, met of zonder Trump. Wat ik eerder heb gezegd over het invoeren van een oorlogseconomie geldt nog steeds. De productie van wapens moet in ons eigen werelddeel hoogste prioriteit krijgen. Het ligt niet in de lijn van een kabouter om het te zeggen, maar we zullen ook moeten beschikken over een flink arsenaal atoomwapens, dat is de les die we geleerd hebben van het inleveren van de Oekraïense atoomwapens in 1994. Waar geen atoomwapens zijn, daar ziet Poetin een vacuüm. Samen met Frankrijk, dat al een bescheiden atoommacht heeft, moet dat beschermende zwaard worden gesmeed.

Ja, ik geef toe, voor veel van de huidige Europese leiders is het ook nu nog niet duidelijk hoe dreigend de aanval van de Russische tiran is en het is te hopen dat ze erachter komen voordat het te laat is.

Zijn er de eerste tekenen dat enkele Europese leiders de ernst van de toestand beseffen?

Wordt vervolgd!

FOTO; Vladimir Poetin spreekt via een videoverbinding het Wereldconcilie van het Russische volk toe, in het Grote Kremlinpaleis in Moskou op 29 november j.l. Even tevoren hadden de deelnemers in de zaal tot hem en Jezus gebeden.