In Alaska miste ik Peter R. De Vries

Ik heb niets anders gedaan dan verbijsterd naar de beelden van die twee misdadigers in Alaska kijken. Als afgesproken stegen ze ieder op hetzelfde moment uit hun glanzende vliegtuigen. De lange met een rode stropdas applaudisseerde toen de kleinere uit zijn vliegtuig op hem afliep. Die kleine was kennelijk de chef. Want de langere nam hem onderdanig lachend bij de hand en nodigde hem uit om in zijn auto plaats te nemen. Ik zag dat de kleine iets fluisterde in het oor van de forse rode stropdas en dat die verrukt grijnsde.

Toen ze na een paar uur terug waren posteerden ze zich allebei achter microfoons. De kleine straalde. Hij sprak dat als de grote met rode stropdas een paar jaar geleden president was geweest er nooit oorlog zou zijn geweest, zo’n bijzonder aardige man. En de grote beantwoordde de lof door te zeggen dat de kleine bijzonder gespitst is op het scheppen van vrede. Het gesprek tussen hen was zeer productief geweest. Allebei wilden ze graag nog eens, en dan in de stad van de kleine.

Om hen heen verdrongen zich mensen die luidkeels vroegen: Wat? Waarom? Hoezo? Hen begreep ik, maar niet dat ze de twee zonder antwoord lieten ontsnappen. Alles verraadde toch dat de twee gangsters een nieuwe, nog gevaarlijker overval beraamd hadden, om in samenwerking zelf nog rijker en machtiger te worden? Ik voelde een gemis, ik miste tussen alle journalisten Peter R. de Vries,. die was gespecialiseerd in deze types..

Zullen we na het bezoek van president Zelensky aan de lange met de rode das een tip van het complot van de twee te zien krijgen?

Wordt vervolgd!