Hans Metz in redde Provo met bliksemactie
Zojuist is mijn vriend Hans Metz in door het hoge vuur gegaan,.. Mijn afscheidsgroet aan hem is uitgesproken door zijn weduwe Adriana Nesthoven, omdat ikzelf door mijn omstandigheden in Zutphen helaas er niet kon zijn..
---
ALLERBESTE HANS, lieve Adriana en jullie allen, familie en vrienden vanHans Metz,
Ach wat een verlies voor ons allemaal, maar voor jou Adriana in het bijzonder,! 38 jaar waren jullie samen, dat betekent dat Hans in de geest altijd bij je zal blijven.
Hans was een goede vriend en een dappere strijder voor rechtvaardigheid, vrede en alles wat goed en mooi is in de wereld.
Ik ben nog altijd blij dat ik hem ontmoet heb, in ,1964. In dat jaar kreeg ik een brief van een jonge man, zijn adres stond aan achterkant van de envelop, Stationsstraat 135 in Utrecht. Hij woonde geloof ik nog bij zijn ouders, Hij, Hans, was 19. Ik 21
Op een of andere manier wist hij dat ik bezig was met de voorbereiding van het tijdschrift Provo en dat leek hem een goed plan. We hebben elkaar in Utrecht gesproken. Vol vuur, Hans had zojuist dienst geweigerd en we waren beide actieve Ban-de-Bommers. ‘Maar ben je ook voor anarchisme’ vroeg ik hem, Nou en of - daar wist hij alles van. Hij las ook het anarchistische tijdschrift ‘De Vrije’, maar vond het net als ik te tam.
Hans wilde liever in het hart van de komende revolutie wonen. In magies centrum Amsterdam. Ik had zojuist een distributiewoning in de Jordaan toegewezen gekregen en kon Hans dus helpen aan ons kleine zolderkamertje aan de Valkenburgerstraat 134, dat nu leeg kwam, vlakbij het Waterlooplein. Het was piepklein, naast een paar sinaasappekistjes metr anarchistische boeken en een matras op het vloerzeil was er nog twee meter om op te staan en te eten. Of om ‘s nachts op een krant te poepen en daarna in de dakgoot te leggen, zodat je de hospita niet uit haar bed hioefde te bellen.
Maar Hans had, zoals een beroepsrevolutionair betaamt een Spartaanse levenswijze, dus dat was geen punt. Hij kon nu naast alles ook nog sociologie studeren.
TEGENWOORDIGHEID VAN GEEST
IK heb in die Provojaren nauw met hem samengewerkt. Hij was een steunpilaar van jewelste. Hij werd al snel administrateur en penningmeester van ons blad, zijn nieuwe adres prijkte op al onze Provocaties. Dat was in die tijd niet zonder gevaar want de politie en de BVD loerden op ons.
en ik zal nooit vergeten hoe hij het eerste nummer van ons blad, Provo 1 gered heeft . toen we dat aan het stencillen waren, viel de de politie binne.n. Zij wisten dat er in dit opruiende nieuwe blad een klappertje geplakt was met de oproep om met een hamertje het klappertje tot ontploffing te brengen en daarmee een begin van de revolutie in je eigen leven te maken. De politiemensen wilden de oplage in z’n geheel in beslag wilde nemen. Dat lukte hen in het voorkamertje van mij huis aan de Karthuizersstraat , Maar Hans had ongewone tegenwoordigheid van geest en griste in de achterkamer snel een handenvol exemplaren onder zijn arm en verstopte er zich bliksemsnel mee onder ons bed . Toen wij met stencilmachine en al naar het politieburo afgevoerd waren kroop Hans onder het bed vandaan en fietste opgewekt met een tas vol geredde exemplaren naar de krantenredacties aan de Nieuwe Zijds Voorburgwal. Het schitterend resultaat was al die avond de boodschap van Provo 1 in bijna alle Nederlandse kranten stond.. Mei `965. De opstand van het provotariaat was begonnen! Dat tekent Hans, waakzaam, praktisch en ook bezeten van het heilige vuur!
Ik fantaseer wel eens wat er gebeurd zou zijn als Han zichs niet zo effectief onder ons bed verborgen haf. Dan had de politie zeker ook Hans meegenomen naar de cel op het Hoofdburo, plus alle 150 gestencilde exemplaren. Het is duidelijk dat dan niemand ooit van Provo gehoord had en dat die hele lieverevolutie van de jaren zestig en zeventig niet van de grond gekomen was.
Nou ja, dit is misschien overdreven, maar in elk geval heeft Hans' reddingsactie bij mij altijd een vrolijk gevoel over onze vriendschap achtergelaten. Hans was geen een-dags-vlieg hij werkte permanent door aan de verbetering van de wereld. Hij was permanente revolutie. Hij bleef stukjes schrijven, en een nieuw opruiend krantje uitgeven: ‘God, Nederland en Oranj\;, met tekeningen van Provotekenaars, vooral natuurlijk de meesterlijke satires van zijn geliefde vriend Bernard Holtrop, alias Willem. Dit keer wist hij zich niet tijdig onder het bed te verstoppen en werd hij gearresteerd wegens majesteitsschennis en uiteraard ook opruiing. Hij verdween in de bak. Maandenlang hebben wij elke zaterdagavond gedemonstreerd bij het Huis van bewaring aan de Amstelveenseweg. 'HANS MOET VRIJ! HANS MOET VRIJ!’
Ook na Provo. Hans werd geen kabouter, maar hij ging in de PSP en werd een overtuigde Spekkiaan. Later in GroenLinks, in Haarlem deed hij er veel voor.
Hans en ik ontmoetten elkaar ook later weer en dat gaf altijd goede energie. Hij vertelde over reusachtige fietstochten over de Russische steppen, die hij samen met jou, Adri, maakte. Een keer was ik bij Hans rthuis in de Haarlemse Zoetestraat en zag weer eens hoe een methodische verzamelaar was van alles wat met actie voor wereldverbetering was. Pamfletten,, krantjes, boeken Veel had hij al ondergebracht bij het Internationaal Instituur voor Sociale geschiedenis. We hebben ook nagelachen over Hans’ redding van Provo I maar spraken toch vooral over de beroerde situatie in de wereld. Teleurstellend, maar we waren beiden oorlogskinderen en hadden dus voor heter vuren gestaan. We waren het eens over de strijd die tegen Poetin en Trump gevoerd moet worden en over de noodzaak van een verenigde, sterke linkse partij die de opkomende fascistische adders eronder moet krijgen. Nu Ik al jaren geen contributie meer betaald aan Groenlinkis, maar nu Hans’ l z’n lidmaatschap van PRO beëindigt, neem ik dat stokje graag van hem over en wordt weer lid. PRO is toch niet voor niets een afkorting van PROVO? De laatste keer dat ee elkaar zagen was bij de opening van de Kabouterbrug, twee jaar geleden in Amsterdam.
Hans, enorm bedankt voor jouw inspiratie en ik wens je toe dat jouw krachtige geest flink doordringt in Haarlem en wijde omgeving! En je familie en vrienden wens ik toe dat jullie rust en geluk kunnen vinden in het besef te hebben samengeleefd met een buitengewoon waardevolle man. Ook, wens ik jullie toe, dat jullie je als het even kan, kunnen voortwerken voor Hans z’n idealen vrijheid, vrede en rechtvaardigheid.
Roel van Duijn
FOTO: De arrestatie van Hans Metz in september 1966 vanwege 'God, Nederland en Oranje'