Mijn boek ‘groene politiek’ (1984) in Trouw (13maart)

Ik was in die dagen net terug uit Groningen, waar ik bijna zes jaar biologische boer was geweest. Ik rook nog naar de koeien en mijn bicepsen barstten uit mijn stadse blouses.

IN 1983 werd het ‘Groen Platform opgericht, door Bas de Gaay Fortman en Wouter van Dieren. Ik was er de vertegenwoordiger van in de gesprekken met PPR, PSP en CPN om samen aan de Europese verkiezingen van 1984 mee te doen.

Zo ontstond het Groen Progressief Accoord, lees het interessante artikel van Paul van der Steen bij de foto.

Het noekje Groene Politiek, dat ik samenstelde, bood ik aan aan Bram van der Lek, onze lijsttrekker. We waren beiden van het Groen Progressief Accoord, wat de voorloper zou worden van Groen Links. We haalden twee zetels in het Europees Parlement en we gingen, volgens afspraak, met z’n vieren naar Brussel en Straatsburg. Bram (PSP), Herman Verbeek (PPR), Nel van Dijk (CPN) en ik (Groen Platform).

Wij zaten in de eerste Europese fractie, met vooral Die Grǔnen/Bündnis 90 en we zetten ons in voor groene en sociale verandering., maar het Europees parlement had in die dagen nog niet veel macht.

GEMEENTERAADSVERKIEZINGEN

.In 1986 ging ik weer in de gemeenteraad, voor Groen Amsterdam (vervolg van de Kabouterpartij), waarin ik tot 2002 bleef en vervolgens nog tot 2008 in de stadsdeelraad Amsterdam Oud Zuid en tussendoor ook nog in Provinciale Staten van Noord-Holland.

Ook nu is groene politiek noodzaak. In tijden van oorlog en milieurampen is het de strijd voor overleving. Hoe kunnen wij de nu door Ttrump en Poetin veroorzaakte energiecrisis de baas worden zonder zonne- en windenergie?

Ik stem daarom ook nu weer op GL/PvdA. Uit ervaring en overtuiging, Dat mag ook wel, want er is tegenwicht nodig tegen een regering die ‘begrip’ heeft voor de waanzinnige nieuwe oorlog van Trump.