Provo’s witte Fietsenplan 50 jaar op hoge Veluwe

Wij provo’s waren gisteren op de Hoge Veluwe, om te vieren dat het Witte Fietsenplan daar een halve eeuw functioneert, tot volle tevredenheid van bezoekers, bomen en dieren. Hein van Beek, de gedreven huismeester van het Jachtslot Sint-Hubertus had het georganiseerd, trots op z’n 2000 witte fietsen die in het woud gratis beschikbaar zijn voor elke natuurliefhebber. Zonder subsidie, alleen door de toegangskaartjes betaald.En volgens Van Beek blijven de witte fietsen ook de komende halve eeuw, eeuwig zeg maar gerust.

Het was heerlijk oude vrienden en vriendinnen terug te zien en , plotsklaps waren wij daar weer een halve eeuw jonger.

Ook Luud Schimmelpennink (88) was gekomen, uit het verpleeghuis Sint jacobs aan de Plantage Middenlaan. Luud had ik leren kennen van de praatbijeenkomsten op vrijdagavond in Raamstraat, van het gezellige, pre-provo ‘Sociaal-Religieus Gesprekscentrum;. 1964. Ik noemde hem destijds uitvinder en dat was hij ook, hoewel hij deze titel slechts lachend aanvaardde, bescheiden noemde hijzelf zich ‘constructeur’. In de zomer van 1965 kwam hij in de Karthuizersstraat, zoals ik hem gevraagd had, met een tekst voor dit nu beroemde plan en dat heb ik geredigeerd en in het tweede nummer

an ons tijdschrift Provo opgenomen. Zijn dochter Tanja was toen een kleutertje, maar nu, op de Hoge Veluwe, was zij tot mijn verbazing 62 en ze was met haar vader meegekomen als vervangster voor haar overleden moeder Afrain, die ook een grote, maar minder geruchtmakende rol gespeeld heeft in Provo, zoals zoveel mensen die onbekend gebleven zijn.

Ook met Irene van de Weetering, de moeder van het Witte Wijvenplan, heb ik een tijd zitten praten. We hebben ons beider overleven van het bombardement op het Haagse Bezuidenhout in 1945 als extra verbindende ondergrond.

CONCENTRATIEKAMP OP TERSCHELLING

Ik mocht een inleiding houden Natuurlijk heeft Provo een politieke en culturele dooraak gebracht. Maar aanvankelijk stieten wij op massale verontwaardiging. In antwoord op een enquete vraag wat men ervan dacht een concentratiekamp voor provo’s op Terschelling in te richten, antwoordde tweederde van de Nederlanders enthousiast dit een reuze idee te vinden. En ik kan mij herinnneren dat ,in 1967, de Nederlandse matrozen vanuit Den Helder naar Amsterdam opgerukt waren om de hippies die rond het Nationaal Monument gitaar speelden of sliepen gewapenderhand weg te vegen en in één moeite door de Provo-bioskoop in de Haarlemmerstraat te bestormen. En dit onder gejuich van -wat wij noemden - ‘het klootjesvolk’ plus De Telegraaf. Niemand maalde om de rechtstatelijkheid van hun kruistocht.

Op de Hoge Veluwe heb ik in herinnering gebracht dat wij er destijds in geslaagd zijn deze politieke atmosfeer in het land te veranderen. Dat er daardoor meer democratie en aandacht voor het miljeu gekomen is. Niet zoveel als wij nodig vonden, maar toch een flinke frisse wind door het land. In de wereld zijn er nu 2 miljoen witte fietsen, van Madrid tot Moskou en Amsterdam heeft het grootste fietspadennet van alle steden ter wereld.

DE WRAAK VAN HET KLOOTJESVOLK

Nu is alles weer anders.

Lang ben ik bang geweest voor de wraak van het klootjesvolk en Wilders heeft het voor elkaar.

We krijgen een regering die terug wil naar de tijd van het concentratiekamp op Terschelling, waar in plaats van provo’s deze regeerclub daar dan liefst vluchtelingen zou willen insluiten. ‘Lef’ noemen ze dat dan. We krijgen een regering die natuur en milieu verkommeren laat door de boeren ruim vergif te laten spuiten, de auto’s harder te laten rijden, die de cultuur wil laten bloeden door op dagbladen en concerten een hogere BTW te heffen. 'Trots’ zijn de ministers Henk en Ingrid daar dan op. Van een regering die gedomineerd wordt door een partij die geen democratische partij is maar de vuist van een Orbanvriend, die Oekraïne liefst geen wapens wil geven en maar met de armen over elkaar wil toezien hoe Poetinlief zijn oorlog tegen de democratie wint.

“Ons gezellige witte fietsen samenzijn liep daarom uit op een politiek topberaad. 'We moeten opnieuw beginnen!’ riep ik op de Hoge Veluwe uit . En dat doen wij provo’s nu, iedereen begrijpt dat opnieuw een politieke doorbraak nodig is!. Doe mee!

Wordt zeker vervolgd!

FOTO: Opgewekt op de Hoge Veluwe v.l.n.r. Irene van de Weetering, Carla Kuit, Roel, Auke Boersma, Luud Schimmelpennink (18 mei 2024)