Vanochtend mijn artikel in Trouw
Vanochtend mijn artikel in Trouw
EUROPA MOET ZICH BEWAPENEN, DAT IS NU DE ENIGE WEG NAAR VREDE IN OEKRAINE
Europa heeft een sterke militaire afschrikkingsmacht tegenover Poetin nodig. Dat standpunt verbaast u misschien, als u mij nog kent als vredesactivist. Maar ik ben een vredesactivist in een veranderde tijd, die tegenover een veranderde vijand de wapens wil die vroeger niet nodig waren, maar tegenover de oorlogsmaniak Poetin onvermijdelijk zijn. De Navo heeft onlangs 450 miljard euro geïnvesteerd in vernieuwing van de Europese krijgsmacht, maar dat maakt Europa niet veel veiliger als Amerika zijn handen van Europa aftrekt. Zelfs onder Biden hebben Republikeinen de rem op de hulp aan Oekraïne kunnen zetten. Nu al is onduidelijk of een Russische nucleaire aanval op de Baltische staten of Moldavië met een koekje van eigen deeg door de Navo zal worden, vanwege de luidruchtige opmars van extreem-rechtse Poetin-sympathisanten in het Westen.
De Koude Oorlog is 75 jaar lang niet omgeslagen in een Hete Oorlog, door de wederzijdse nucleaire afschrikking. Dat dreigt nu wel te gebeuren, omdat de Amerikaanse afschrikking wankelt, door iets wat ‘Make America Great Again’ heet, maar de wereld in een puinhoop kan veranderen.
‘Staakt het vuren!’ wordt er geroepen, ook door de Paus. Maar denkt men dan echt dat de seriemoordenaar en landjepikker Poetin daarvoor gevoelig zal zijn? Een dictator die constant beweert dat Oekraïne geen land is, en die nog onlangs in een grote rede verkondigde vast te houden aan het doel van zijn ‘bijzondere militaire operatie’, de ‘bevrijding’ van Oekraïne? En daarbij nog altijd spreekt over ‘denazificatie’? Alleen mensen die niets weten van Poetin en de geschiedenis, kunnen zo naïef zijn dat hij het vuren zal staken en redelijk zal onderhandelen als het Westen dat maar hard genoeg roept.
Vrede in Oekraïne is alleen mogelijk door terugtrekking van de Russische bezettingsmacht, al het andere is een voortzetting van de oorlog en een beloning van schending van het internationale volkerenrecht.
Tegenstanders van meer wapenhulp aan Oekraïne vragen ‘sterkere diplomatieke druk’. Maar hoe moet die druk er dan uitzien? Westerse dreiging met meer sancties? Daarom zal Poetin lachen. Dreiging met meer wapenhulp aan Oekraïne? Dat vreest Poetin, maar is nu juist wat de voorstanders van ‘meer diplomatie’ niet willen. Andere middelen om de ‘druk’ op te voeren zijn tegenover Kremlin niet. De ‘diplomatieke druk’ is een luchtbel.
Onder anderen Jolle Demmers stelt dat Europa zich laat aanjagen door het Amerikaanse ‘militarisme’ (Opinie, 6 maart) Maar dat is juist heel lang níet gebeurd. Europese leiders als Scholz, Rutte en Von der Leyen hadden heel lang geen zin in meer bewapening. In Rusland daarentegen hebben Poetin en zijn rechter- en linkerhand, partijvoorzitter Medvedev en secretaris Patroesjev, er juist alles aan gedaan de Russische economie om te bouwen tot de oorlogseconomie die het nu is.
Verliezen we dan niet het perspectief op ‘het einde van deze oorlog? Dat perspectief is er zeker wel, maar alleen als Poetin valt. De huidige Kremlinclub kan maar op één manier ten val worden gebracht en dat is door een militaire nederlaag. Bij verdere terreinwinst, of zelfs bij stabilisatie van het front, zal het Kremlin dit altijd presenteren als een overwinning op het agressieve Westen en daardoor populair genoeg blijven om zijn oorlogspolitiek voort te kunnen zetten. Bij verlies in Oekraïne zal de tiran in ongenade vallen, omdat zijn propaganda dan uiteenspat. Zijn beloften over het verslaan van Oekraïne zullen dan zijn zwakte en aangerichte gruwelen in de bezette gebieden niet meer kunnen verhullen. De tiran zal vallen en dat is dan het einde van de oorlog.
Wie denkt dat we bewapening nú moeten afremmen, miskent het verschil tussen de op consolidatie gerichte Sovjetleiders na Stalin en het op verovering gespitste monster dat Rusland nu in zijn greep houdt
Roel Van Duijn
Auteur van het nu verschenen boek “Schoonvader van Poetins geheim agent, tien jaar oorlog en vrede'
