Kaboutermonument in Amsterdam

Nu iets meer over mijn ontdekking van het kaboutermonument , waarvan ik al een tipje ontsluierde.

Op een mooie plek, vlak achter het paleis op de Dam, zag ik een monument voor de Kabouterbeweging, onze vrolijke bevrijdingsbweging in de jaren zeventig. Een klein monumentTJE uiteraard, want een kabouter past qua omvang bescheidenheid.

Het staat voor een echt en fruitig appelboompje en het schattig getimmerde Volkspaleisje erachter. Om de tramrails van de Nieuwe Zijds die nu frisgroen gras tussen zijn spoor laat zien en tussen de voormalige Postzegelmarkt en het voormalige pand van de Telegraaf.

De Kabouterbeweging was in de herfst van 1969 begonnen toen ik voor Provo in de gemeenteraad kwam. Niet als mens, maar als kabouter, zoals ik de wenkbrauwen fronsende burgemeester en raadsleden liet weten.

Tegelijk verscheen mijn boek “De boodschap van een wijze kabouter, over de keuze tussen Kabouterstad of millieukatastrofe’. Het ging over de theorie van de Russische anarchist Kropotkin, die duidelijk maakt dat de menselijke en ook de dierlijke amenleving gebaseerd is op wederzijdse dienstverlening. Het maakte de scherpe keuze tussen verandering of ondergang,waar we al toen voor stonden, duidelijk.

Kort daarna, op 5 februari 1970, hebben we de Oranjevrijstaat opgericht, onze eigen kabouterstaat die groeide als paddestoelen op de rottende boomstronk van de oude, kapitalistische maatschappij. Gebaseerd op milieuvriendelijke productie en consumptie en een andere , kreatieve levensstijl. De Oranjevrijstaat verbreidde zich inderdaad en ik werd ambassadeur van de Oranjevrijstaat in het Koninkrijk der Nederlanden.

Bij de verkiezingen haalden we in Amsterdam 5 zetels, vijf maal zoveel als Provo in 1966 gewonnen had.

RUCHAMA NOORDA

Ik hernnner me ook dat een Poolse kabouter me ;ater vertelde dat hij en zijn medekabouters destijds de gedachte van onze Oranjevrijstaat naar Oekraïne hebben gekracht en dat daarom de Oekraiense revolutie van 2004 de Oranje-revolutie heette.

Erg mooi dit monument, ik wist ervan, had helaas niet bij de onthulling kuunnen zijn omdat ik in Duitsland was. Daardoor had ik de pittige toespraak van voormalig Kabouterkrant-redacteur Ewoud van der Hoog gemist.

Prachtig hoe dit ontstaan is op initiatief van de sinds kort bovengronds gekomenn nieuwe Kabouterbeweging, door de inspiratie van Patrick Boek en zijn vriend(in)nen, die dit tot stand hebben gebracht in een soepele samenwerking met de gemeente Amsterdam. Zeer bedankt, jullie allen, voor dit geschenk aan onze beweging en de stad!

Ik was blij verrast door de schoonheid die beeldhouwster Ruchama Noorda in het beeld gelegd heeft en de optimistische uitstraling van het geheel.

Dus ook dit zal, dwars door alle crises heen, steeds een vervolg krijgen.

Ga kijken!